Abstract detail

Title Η ποιητική του σπασμένου καθρέπτη: Από τον Δημοσθένη Βουτυρά ως τον Γιώργο Χειμωνά.

Details
Θα μπορούσε να περιγραφεί και ως η ποιητική του κατακερματισμένου κειμένου ή της ξεσκισμένης εικόνας. Πρόκειται για κείμενα της νεοελληνικής λογοτεχνίας του εικοστού αιώνα που πραγματοποιούν, δραματοποιούν ή και θεματοποιούν σχιζοειδείς ή πολυσχιδείς καταστάσεις του εσώτερου. Από τον σχιζοειδή χαρακτήρα της «Ζωής Αρρωστεμένης» του Δ. Βουτυρά ως τους σκουπιδοτοπικούς χαρακτήρες του Ν. Γ. Πεντζίκη, τους οριακούς ανθρώπους του Γ. Χειμωνά και τους άγιους και αγύρτες του Μάτεσι, η νεοελληνική πεζογραφία έχει δώσει θαυμαστά δείγματα κατακερματισμού της γραφής με απεξαρθρωμένες αφηγήσεις, αιμάσσουσες εικονοποιίες, φαντασμαγορικές υποδιαιρέσεις και αναδιπλασιασμούς των μυθιστορηματικών χαρακτήρων και με μια γλώσσα οριακή που υπονομεύει το νόημα. Αναλύοντας τη μακάβρια εικονοποιία νεωτερικών κειμένων ως το τρομακτικό ανάβρυσμα ασυνείδητων διεργασιών η εισήγηση αυτή διερευνά τον σπασμένο καθρέπτη της αναπαράστασης της λογοτεχνίας του εικοστού αιώνα. Συσχετισμοί και συγκρίσεις γίνονται με παραδείγματα από την ευρωπαϊκή λογοτεχνία από τον J. Joyce, S. Beckett, G. Bataille κ. ά., ενώ το θεωρητικό πλαίσιο της προσέγγισης αντλεί από την ψυχαναλυτική θεωρία με ιδιαίτερη έμφαση στις θεωρίες του Lacan.

Primary author
Evi Voyiatzaki

Email
evivog@hotmail.com